Van pupillenkampioen tot wereldkampioen bridge.

Bridge zit in mijn bloed. Het heeft gevormd wie ik ben en waar ik nu sta. Dankzij bridge heb ik veel geleerd, veel gereisd — en de liefde van mijn leven leren kennen. En nu is het mijn werk.

Hoe het begon

Ik was elf jaar toen mijn oma een prijs won op een bridgetoernooi dat mijn moeder organiseerde. Mijn vader — zelf bridgeleraar — leerde me de regels. Een jaar later won ik ook een prijs. Ik was verkocht.

Niet veel later speelde ik het NK Pupillen. Ik werd glansrijk eerste. Bridge was niet langer een gewone hobby. Ik vertegenwoordigde Nederland meerdere keren op EK's en WK's bij de jeugd en de volwassenen.

Studie en de subtop

Ik werd als student aangenomen op University College Utrecht — mede omdat ik er een bridgeclub zou oprichten. Dat deed ik. Ik gaf les aan medestudenten en speelde zelf in de subtop. Later in Maastricht speelde ik mijn laatste jaren in het Nederlandse juniorenteam. Mijn partner en ik presteerden zo goed dat we werden gevraagd voor de Kernselectie B — maar ons partnership eindigde.

Magie — en een nieuw hoofdstuk

In 2008 leerde ik mijn huidige vrouw kennen: de Tsjechische Magie Tichá. Toen zij in 2010 in Groningen ging studeren, gingen we voor het plezier bij De Zeerob spelen. We presteerden direct erg goed samen. In 2011 werden we vierde bij de Meesterklasse Paren — en derde op het EK Gemengde Paren in Poznań. Het was duidelijk: we waren een paar om rekening mee te houden.

Richard en Magie aan tafel, samen spelend voor het Nederlands team.

De weg naar de wereldtop, samen met Magie

Het winnende Nederlandse team, vlak na het wereldkampioenschap in Wrocław, 2016.

Champions Cup gewonnen, Riga 2017.

Het moment dat alles veranderde

In 2018 werden Magie en ik ouders. Met de komst van onze tweede zoon parkeerden we het professionele bridgen. In 2023 speelde ik een toernooi met mijn moeder. Onze zoons — toen drie en vijf jaar oud — vroegen wat ik gedaan had. Ze wilden het zelf ook proberen. En zo speelden onze jongens hun eerste partijtje bridge.

Ik zag hoe snel ze het oppikten, hoe ze dachten, hoeveel plezier ze kregen. Bij mij ging een knop om. En ik besefte dat ik mijn drie grootste passies kon combineren: lesgeven, jeugd en bridge.

De carrièreswitch — drie passies, één missie

In 2024 maakte ik de stap volledig. Ik zei mijn baan als jurist in loondienst bij het Rijk op en waagde de sprong in het diepe. Ik richtte me volledig op het jeugdbridge en gaf bridgeles op scholen. Door mijn enthousiasme en de stappen die ik zette, viel ik op bij de bond, die me vroeg het NK Scholenbridge te organiseren als projectcoördinator — en de groei overtrof alle verwachtingen. In het eerste jaar deden 101 leerlingen van 17 scholen mee. Het jaar erna: 268 leerlingen van 34 scholen. Mijn leerlingen van De Agnietenschool (Elburg) en De Marshof (Zwolle) werden in 2026 eerste en tweede van het NK Scholenbridge in de categorie basisscholen.

Jeugdbridge was de afgelopen jaren achteruitgegaan in Nederland. Dat tij is aan het keren — en ik ben er trots op daar een bijdrage aan te leveren.

Waarom ik coach

Ik geef al vanaf 2000 les aan studenten, beginners en gevorderde spelers. Vanaf 2012 geef ik clinics op bridgeclubs door heel Nederland. Maar de diepste drijfveer is eenvoudig: het geeft me enorme voldoening als ik iets kan bijdragen aan de ontwikkeling van mensen. Als ik zie dat iemand groeit dankzij wat we samen hebben gedaan — dat is waar ik het voor doe. Daar ben ik oprecht trots op.

Mijn aanpak

Ik werk met algemene principes die je overal kunt toepassen. Bridge is een logisch spel. Ik leer je geen regels maar handvatten hoe je op basis van logica elk probleem weer te lijf kunt. Ik geef je ruimte om zelf te ontdekken en stuur bij waar nodig — op een vriendelijke manier, waarbij ik iedereen in zijn waarde laat. Praktisch, effectief, resultaatgericht.